با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
انصراف
سازمان های معتبر برای بررسی کیفیت غذای سگ و گربه در دنیا
نوشته دکتر امیررضا عامری نایینی ، متخصص بیماری های داخلی دام های کوچک ، کلینیک دامپزشکی آران
حتماً شما هم دیدید روی کیسهی غذای سگ یا گربه نوشته «مطابق با استانداردهای AAFCO» یا «مطابق با FEDIAF». شاید هم اسم NRC به گوشتون خورده باشه. این اسمها خیلی جدی و علمی به نظر میرسن و فروشندهها هم معمولاً با آب و تاب ازشون حرف میزنن. ولی واقعاً اینها چی هستن؟ مال کجان؟ و اصلاً به درد ما صاحبحیوونها میخورن؟
تو این مقاله ساده و بدون پیچیدهگویی بهتون میگم.
اول از همه: چرا باید برامون مهم باشه؟
سگ و گربهی شما برای سالم موندن به دهها مادهی مغذی نیاز دارن: پروتئین، چربی، ویتامینها، مواد معدنی مثل کلسیم و فسفر و خیلی چیزهای دیگه. اگه غذایی این مواد رو به اندازه و تعادل درست نداشته باشه، حیوون ممکنه ظاهراً خوب بخوره و چاق و چله هم باشه، ولی ماهها و سالها بعد به مشکل بخوره.
این سه سازمان در واقع جواب این سؤالن: «یه غذای کامل برای سگ یا گربه دقیقاً باید چی توش باشه؟
؛ مرجع آمریکاییAAFCO
اسم کاملش میشه Association of American Feed Control Officials، یعنی «انجمن مسئولان کنترل خوراک آمریکا».
این انجمن از مسئولان کنترل خوراک ایالتهای آمریکا و بعضی نهادهای دولتی تشکیل شده. کارهای اصلیش اینه:
• مشخص میکنه یک غذای «کامل و متعادل» باید حداقل چه مقدار از هر مادهی مغذی رو داشته باشه. این مقادیر برای مراحل مختلف زندگی تعریف شدن: مثلاً تولهسگ و بچهگربه که در حال رشدن، یا حیوون بالغ که فقط میخواد وزن و سلامتش رو حفظ کنه.
• قانون برچسبگذاری میذاره. مثلاً فرق بین «غذای گوشت گاو»، «غذا با گوشت گاو» و «غذا با طعم گوشت گاو» رو همینها تعیین میکنن. هر کدوم از این عبارتها یعنی درصد متفاوتی از اون ماده تو غذا هست.
• اسم و تعریف مواد اولیه رو مشخص میکنه که هر کارخونهای یه چیزی از خودش درنیاره.
یه نکتهی مهم: AAFCO خودش هیچ غذایی رو تأیید یا گواهی نمیکنه. پس اگه جایی دیدید نوشته «تأییدشده توسط AAFCO»، این حرف از نظر فنی درست نیست. عبارت درست اینه که «فرموله شده تا استانداردهای AAFCO رو برآورده کنه». یعنی تولیدکننده خودش میگه رعایت کرده، نه اینکه AAFCO رفته باشه کارخونه رو بازرسی کرده باشه.
؛ مرجع اروپاییFEADIF
اسم کاملش European Pet Food Industry Federation است، یعنی «فدراسیون صنعت خوراک حیوانات خانگی اروپا». مقرش تو بروکسل بلژیکه و نمایندهی تولیدکنندههای غذای حیوون خانگی تو کشورهای اروپاییه.
کاری که میکنه شبیه AAFCO ـه، یعنی یه راهنمای تغذیهای منتشر میکنه که میگه سگ و گربه تو هر مرحله از زندگی چه مقدار از هر مادهی مغذی لازم دارن. این راهنما هر چند سال یه بار بهروز میشه. FEDIAF یه راهنمای برچسبگذاری هم داره و نمایندهی صنعت پتفود تو برابر نهادهای قانونگذار اروپاست.
یکی از فرقهاش با AAFCO اینه که مقادیر رو علاوه بر وزن غذا، بر اساس انرژی (مثلاً به ازای هر ۱۰۰۰ کیلوکالری) هم میده. این روش مقایسهی غذاها رو دقیقتر میکنه، چون غذای پرچرب و غذای کمچرب انرژی متفاوتی دارن و حیوون هم تا وقتی انرژیش تأمین نشه میخوره.
FEDIAF هم مثل AAFCO خودش پلیس نیست و محصولی رو گواهی نمیکنه، ولی عملاً مرجع اصلی تولیدکنندههای اروپاییه.
؛ دانشمندها، نه صنعتNRC
NRC یعنی National Research Council، «شورای ملی تحقیقات آمریکا». این یکی با دو تای قبلی یه فرق اساسی داره: یه نهاد صنفی یا صنعتی نیست، یه مجموعهی علمیه.
مهمترین کارش برای ما کتابیه به اسم Nutrient Requirements of Dogs and Cats که نسخهی ۲۰۰۶ اون هنوز یکی از معتبرترین منبعهای علمی این حوزهست. متخصصها مقالات و تحقیقات زیادی رو بررسی کردن و نیاز سگ و گربه به هر مادهی مغذی رو از روی اونها جمعبندی کردن.
پس NRC بیشتر شبیه «کتاب مرجع علمیه» و AAFCO و FEDIAF شبیه «دستورالعمل اجرایی صنعت».
این سه تا چه ربطی به هم دارن؟
میشه اینطوری تصورشون کرد:
• NRC پایهی علمی رو میسازه: «تحقیقات نشون میده سگ به این مقدار از فلان ماده نیاز داره.»
• AAFCO و FEDIAF از این پایهی علمی (و دادههای دیگه) استفاده میکنن و استانداردهای عملی برای تولیدکنندهها مینویسن.
این سه تا همیشه ۱۰۰٪ با هم یکی نیستن. تو بعضی مواد مغذی مثل کلسیم، فسفر و بعضی ویتامینها، عددهاشون فرقهای کوچیکی دارن. ولی هدف هر سه یکیه: اینکه غذای کامل واقعاً کامل باشه.
پس موقع خرید غذا چی کار کنیم؟
۱. دنبال جملهی «کامل و متعادل» باشید. غذایی که ننوشته برای کدوم مرحلهی زندگی (رشد، بالغ، همهی مراحل) مناسبه، یا نوشته «مکمل غذایی»، ممکنه بهتنهایی نیاز حیوونتون رو تأمین نکنه.
۲. ببینید مرجع مشخص شده یا نه. عبارتی مثل «مطابق با AAFCO» یا «مطابق با FEDIAF» نشون میده تولیدکننده حداقل به یه استاندارد مشخص پایبنده.
۳. به عبارتهای تبلیغاتی زیاد اعتماد نکنید. این استانداردها خودشون گواهی نمیدن. پس اسمشون روی کیسه نشونهی خوبیه، ولی تضمین مطلق نیست. برند معتبر، کنترل کیفیت و اعتبار تولیدکننده هم مهمه.
۴. مرحلهی زندگی حیوونتون رو رعایت کنید. غذای بالغ به تولهسگ یا بچهگربه ندید و برعکس.
۵. این استانداردها برای حیوون سالمه. اگه سگ یا گربهتون بیماری داره، مثل مشکل کلیه، کبد، گوارش یا دیابت، غذای «کامل و متعادل» معمولی لزوماً مناسبش نیست. اون وقت باید غذا و جیره رو با نظر دامپزشک انتخاب کنید.
جمعبندی
AAFCO و FEDIAF دو استاندارد تغذیهای هستن، یکی آمریکایی و یکی اروپایی
NRCهم یه مرجع علمیه که نیاز تغذیهای سگ و گربه رو از روی تحقیقات جمعبندی کرده. هیچکدوم خودشون غذایی رو تأیید نمیکنن، ولی دونستن اینکه چی هستن کمک میکنه برچسب پشت کیسه رو بهتر بخونید و فریب شعارهای تبلیغاتی رو نخورید.
دفعهی بعد که غذا میخرید، یه نگاه به پشت کیسه بندازید. حالا میدونید دنبال چی بگردید.
اگه دربارهی تغذیهی سگ یا گربهتون سؤالی دارید، حتماً با دامپزشکتون مشورت کنید.
نوشته دکتر امیررضا عامری نایینی ، متخصص بیماری های داخلی دام های کوچک ، کلینیک دامپزشکی آران
زمان انتشار: شنبه 02 آبان 1405 (15 روز قبل)
تعداد بازدید: ۱۲۲

