با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
محتوای این صفحه به ایمیل شما ارسال گردید.
ارسال
انصراف
چرا گربه من گاز می‌گیرد یا چنگ می‌زند؟
 
گاز گرفتن، چنگ زدن یا حمله کردن گربه به سرپرست یا اعضای خانواده همیشه به معنی «بدخلق» یا «عصبانی» بودن گربه نیست. در بسیاری از موارد، این رفتار واکنشی به ترس، استرس، تحریک بیش از حد، بازی نامناسب یا عوامل موجود در محیط است.
 
پرخاشگری نسبت به انسان یکی از مشکلات رفتاری مهم در گربه‌هاست. این رفتار علاوه بر احتمال ایجاد زخم و عفونت، می‌تواند رابطه میان گربه و سرپرستش را مختل کند. همچنین در بسیاری از موارد، پرخاشگری نشانه‌ای از استرس و کاهش احساس امنیت گربه است. 
 
به‌طور کلی، چهار نوع مهم پرخاشگری گربه نسبت به انسان شامل پرخاشگری ناشی از ترس، پرخاشگری هنگام نوازش، پرخاشگری نسبت به شخص سوم و پرخاشگری ناشی از بازی نامناسب است.
 
۱. پرخاشگری ناشی از ترس
گربه‌ای که احساس خطر می‌کند معمولاً ترجیح می‌دهد از عامل تهدیدکننده فاصله بگیرد، فرار کند یا مخفی شود. اما اگر احساس کند راه فراری ندارد، ممکن است برای دفاع از خود گاز بگیرد یا چنگ بزند.
خواباندن گوش‌ها به عقب، سفت یا جمع کردن بدن، پایین آوردن دم، گشاد شدن مردمک‌ها، سیخ شدن موها، هیس کردن و غرغر کردن از علائمی هستند که نشان می‌دهند گربه ترسیده و بهتر است به او نزدیک نشویم. 
اجتماعی نشدن مناسب در دوران بچگی، تجربه‌های ترسناک قبلی و حتی تفاوت‌های فردی و ژنتیکی می‌توانند در ایجاد این نوع رفتار نقش داشته باشند. نکته مهم این است که اگر گربه یاد بگیرد با گاز گرفتن یا چنگ زدن می‌تواند چیزی را که از آن می‌ترسد از خود دور کند، ممکن است در موقعیت‌های مشابه دوباره از همین رفتار استفاده کند. 

۲. چرا بعضی گربه‌ها هنگام نوازش ناگهان گاز می‌گیرند؟
 
این اتفاق برای بسیاری از سرپرستان عجیب است. گربه خودش برای توجه و نوازش نزدیک می‌شود، اما پس از مدتی ناگهان دست سرپرست را گاز می‌گیرد یا چنگ می‌زند و دور می‌شود.
این رفتار معمولاً آن‌قدر که به نظر می‌رسد ناگهانی و بدون هشدار نیست. سفت شدن بدن، حرکت یا تکان دادن دم، عقب رفتن یا چرخیدن گوش‌ها و گشاد شدن مردمک‌ها می‌توانند از علائم اولیه ناراحتی گربه باشند. 
ممکن است مدت نوازش از حد تحمل گربه بیشتر شده باشد یا قسمتی از بدن لمس شود که گربه از لمس آن لذت نمی‌برد. بعضی گربه‌ها دوست دارند کنار صاحبشان باشند، اما این الزاماً به این معنی نیست که می‌خواهند برای مدت طولانی نوازش شوند.
در چنین گربه‌هایی بهتر است مدت نوازش کوتاه باشد و پیش از ظاهر شدن علائم ناراحتی متوقف شود. به مرور می‌توان شناخت بهتری از مدت و نوع نوازشی که هر گربه تحمل می‌کند پیدا کرد. 
 
۳. پرخاشگری نسبت به شخص سوم؛ وقتی شما عامل عصبانیت گربه نیستید اما گاز گرفته می‌شوید
 
گاهی گربه به دلیل یک محرک خاص به‌شدت ترسیده، هیجان‌زده یا تحریک می‌شود، اما نمی‌تواند به عامل اصلی دسترسی پیدا کند. در چنین شرایطی ممکن است پرخاشگری خود را متوجه فرد یا حیوان دیگری که در نزدیکی اوست کند.
برای مثال، گربه‌ای ممکن است از پشت پنجره گربه دیگری را ببیند و به‌شدت تحریک شود. چون نمی‌تواند به آن گربه دسترسی پیدا کند، ممکن است به سرپرست خود که در همان لحظه به او نزدیک می‌شود حمله کند.
صداهای بلند یا غیرعادی، بوی گربه یا سگ دیگر، حضور فردی ناآشنا، محیط جدید یا حتی دخالت سرپرست هنگام دعوای دو گربه نیز می‌توانند باعث چنین رفتاری شوند.
نکته مهم این است که بعد از برطرف شدن عامل محرک، گربه ممکن است از چند ساعت تا حتی چند روز همچنان در حالت تحریک شدید باقی بماند. بنابراین نزدیک شدن، بغل کردن یا تلاش برای نوازش چنین گربه‌ای می‌تواند خطرناک باشد. 
در این شرایط بهتر است گربه فرصت داشته باشد در محیطی آرام، کم‌نور و امن کاملاً آرام شود و تا آن زمان تماس مستقیم با او محدود شود.

۴. وقتی بازی تبدیل به گاز گرفتن و چنگ زدن می‌شود
 
این حالت بیشتر در بچه‌گربه‌ها و گربه‌های جوان دیده می‌شود. گربه ممکن است در کمین دست یا پای صاحب بنشیند، آن را تعقیب کند، روی آن بپرد و گاز بگیرد.
این رفتار در اصل می‌تواند بخشی از رفتار طبیعی بازی و شکار در گربه باشد، اما اگر گربه یاد نگرفته باشد شدت گاز گرفتن و استفاده از چنگ‌های خود را کنترل کند، این بازی می‌تواند باعث آسیب شود.
از شیر گرفتن زودهنگام، فرصت کم برای بازی با هم‌لانه‌ای‌ها، نبود فرصت کافی برای بازی و همچنین عادت دادن گربه به بازی با دست و پای انسان می‌توانند در ایجاد این مشکل نقش داشته باشند. 

بنابراین بهتر است هیچ‌گاه از دست و پای خود به عنوان اسباب‌بازی گربه استفاده نکنیم و انرژی او از طریق اسباب‌بازی‌ها و فعالیت‌های مناسب تخلیه شود.
تنبیه کردن گربه می‌تواند مشکل را بدتر کند
یکی از مهم‌ترین نکات در برخورد با گربه پرخاشگر این است که تنبیه راه‌حل مناسبی نیست.
داد زدن، زدن گربه یا پاشیدن آب به او می‌تواند ترس و اضطراب را افزایش دهد، اعتماد گربه به سرپرستش را کاهش دهد و حتی احتمال پرخاشگری دفاعی را بیشتر کند. TVP-2024-

بهتر است ارتباط با گربه تا حد امکان آرام، قابل پیش‌بینی و همراه با تجربه‌های مثبت باشد.
 
محیط زندگی گربه هم بخشی از درمان است
محیط مناسب می‌تواند نقش مهمی در کاهش استرس و مشکلات رفتاری گربه داشته باشد.
گربه باید محل امنی برای مخفی شدن و استراحت داشته باشد. وجود محل‌های مرتفع برای نشستن، محل مناسب برای چنگ کشیدن، اسباب‌بازی، بازی منظم و پازل‌های غذایی می‌تواند به تخلیه انرژی و کاهش استرس و ناکامی کمک کند.
حتی گاهی تغییر ساده‌ای در محیط مؤثر است. برای مثال، اگر دیدن گربه‌های بیرون از پنجره باعث تحریک و پرخاشگری گربه می‌شود، محدود کردن دید او به آن قسمت می‌تواند کمک‌کننده باشد.
 
آیا پرخاشگری گربه قابل درمان است؟
در بسیاری از موارد می‌توان این رفتار را به میزان قابل توجهی کنترل کرد، اما مهم‌ترین قدم این است که ابتدا مشخص شود چرا گربه پرخاشگری می‌کند.
بر اساس این مقاله، برنامه برخورد با پرخاشگری گربه بر پنج اصل استوار است:
  1. شناسایی و تا حد امکان حذف عوامل تحریک‌کننده
  2. بازسازی رابطه مثبت و قابل اعتماد میان گربه و سرپرست
  3. فراهم کردن محیط مناسب و غنی برای گربه
  4. اصلاح تدریجی رفتار با روش‌های مثبت
  5. استفاده از دارو در صورت نیاز و با نظر دامپزشک
در برخی گربه‌ها، به‌خصوص زمانی که ترس، اضطراب یا استرس شدید در ایجاد رفتار نقش دارد، ممکن است دامپزشک در کنار اصلاح محیط و رفتار، دارو نیز تجویز کند.
دارو به‌تنهایی جایگزین اصلاح رفتار نیست و انتخاب آن باید با توجه به شرایط هر گربه، معاینه و در صورت نیاز آزمایش‌های تشخیصی انجام شود.
 
پرخاشگری ناگهانی را جدی بگیرید
اگر گربه‌ای که قبلاً رفتار طبیعی داشته ناگهان شروع به گاز گرفتن، چنگ زدن یا پرخاشگری کرده است، بهتر است قبل از اینکه مشکل صرفاً رفتاری در نظر گرفته شود، توسط دامپزشک معاینه شود.
بررسی وضعیت جسمی گربه و انجام آزمایش‌های لازم می‌تواند به تشخیص مشکلات پزشکی‌ای کمک کند که ممکن است در ظاهر خود را به شکل یک مشکل رفتاری نشان دهند.
در نهایت، پرخاشگری گربه رفتاری نیست که صرفاً با تنبیه یا اجبار برطرف شود. شناخت علت رفتار، توجه به زبان بدن گربه، کاهش عوامل استرس‌زا و ایجاد ارتباطی مثبت و قابل پیش‌بینی، اساس برخورد صحیح با این مشکل است. 
منبع:
Kim G, Bennett S. Owner-Directed Feline Aggression. Today’s Veterinary Practice. May/June 2024.
زمان انتشار: سه شنبه 07 مهر 1405 (7 ساعت قبل)
تعداد بازدید: ۹
لطفا سوالات خود را در این قسمت مطرح نفرمایید و به قسمت سوال از دامپزشک وب سایت مراجعه نمایید
*
ثبت نظر
درحال حاضر نظری برای خواندنی های دامپزشکی ثبت نشده است.