با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
انصراف
مراحل بیماری قلبی در سگ و گربه؛ از A تا D
تهیه و تنظیم : دکتر امیررضا عامری نایینی
متخصص بیماری های داخلی دام های کوچک
وقتی دامپزشک میگوید بیماری قلبی یک سگ یا گربه در مرحله A، B1، B2، C یا D قرار دارد، منظور او اندازه قلب یا شدت سوفل قلبی بهتنهایی نیست. این حروف نشان میدهند بیماری تا چه اندازه پیشرفت کرده، آیا ساختمان قلب تغییر کرده و آیا حیوان تاکنون دچار علائم نارسایی قلبی شده است یا خیر.
بهطور ساده، این طبقهبندی مانند یک مسیر است:
مرحله A: حیوان فقط در معرض خطر است.
مرحله B: بیماری قلبی وجود دارد، اما هنوز نارسایی قلبی ایجاد نشده است.
مرحله C: حیوان اکنون یا در گذشته علائم نارسایی قلبی داشته است.
مرحله D: بیماری پیشرفته شده و با درمانهای معمول بهخوبی کنترل نمیشود.
مرحله B: بیماری قلبی وجود دارد، اما هنوز نارسایی قلبی ایجاد نشده است.
مرحله C: حیوان اکنون یا در گذشته علائم نارسایی قلبی داشته است.
مرحله D: بیماری پیشرفته شده و با درمانهای معمول بهخوبی کنترل نمیشود.
مرحله A؛ حیوان در معرض خطر است، اما هنوز بیماری ندارد
در این مرحله، معاینه و بررسی قلب ممکن است کاملاً طبیعی باشد. حیوان هنوز بیماری ساختمانی قابلشناسایی در قلب ندارد، اما به دلیل نژاد، سابقه خانوادگی یا زمینه ژنتیکی، احتمال ابتلا به بیماری قلبی در آینده بیشتر است.
برای مثال:
-
کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل و برخی سگهای نژاد کوچک در معرض بیماری دریچه میترال قرار دارند.
-
دوبرمن، گریت دین و بعضی نژادهای بزرگ استعداد بیشتری برای کاردیومیوپاتی اتساعی دارند.
-
در گربههایی مانند مینکون، رگدال، بریتیش شورتهیر و اسفینکس احتمال برخی کاردیومیوپاتیها بیشتر است.
در مرحله A، حیوان نه علامت بیماری قلبی دارد و نه تغییر واضحی در ساختمان قلب مشاهده میشود. معمولاً داروی قلبی لازم نیست، اما معاینه دورهای و در بعضی نژادها انجام اکوکاردیوگرافی یا آزمایشهای غربالگری توصیه میشود.
مرحله B؛ بیماری قلبی وجود دارد، اما هنوز علائم نارسایی قلبی دیده نمیشود
در مرحله B، دامپزشک یا متخصص قلب شواهدی از بیماری قلبی پیدا کرده است؛ برای مثال سوفل قلبی شنیده میشود یا در اکوکاردیوگرافی تغییراتی وجود دارد. بااینحال، حیوان هنوز به دلیل بیماری قلبی دچار تجمع مایع در ریهها، تنگی نفس یا نارسایی قلبی نشده است.
مرحله B به دو بخش B1 و B2 تقسیم میشود.
مرحله B1؛ بیماری وجود دارد، اما قلب هنوز بهطور قابلتوجه بزرگ نشده است
در این مرحله، بیماری قلبی تشخیص داده شده است، اما اندازه حفرههای قلب طبیعی است یا تغییر آنها آنقدر خفیف است که در گروه بزرگشدگی مهم قلب قرار نمیگیرد.
برای مثال، ممکن است دامپزشک در یک سگ سوفل ناشی از بیماری دریچه میترال بشنود، اما رادیوگرافی یا اکوکاردیوگرافی نشان دهد که دهلیز و بطن چپ هنوز بزرگ نشدهاند.
در گربهها نیز ممکن است ضخیمشدن یا تغییرات خفیفی در عضله قلب دیده شود، اما دهلیز چپ هنوز بزرگ نشده باشد و خطر فوری نارسایی قلبی یا تشکیل لخته پایینتر باشد.
حیوانات مرحله B1 معمولاً:
-
سرفه یا تنگی نفس ناشی از نارسایی قلبی ندارند.
-
فعالیت روزانه نسبتاً طبیعی دارند.
-
معمولاً نیازمند داروهای متعدد قلبی نیستند.
-
باید بهصورت دورهای معاینه و در صورت لزوم اکوکاردیوگرافی شوند.
ممکن است حیوان مدت طولانی در مرحله B1 باقی بماند و هرگز وارد مراحل شدیدتر نشود.
مرحله B2؛ قلب بزرگ شده است، اما هنوز نارسایی قلبی ایجاد نشده است
در مرحله B2 بیماری پیشرفت بیشتری کرده است. حیوان هنوز علائم نارسایی قلبی ندارد، اما آزمایشهایی مانند اکوکاردیوگرافی یا رادیوگرافی نشان میدهند که بخشهایی از قلب بهطور قابلتوجه بزرگ شدهاند.
در سگها
در سگ مبتلا به بیماری دریچه میترال، برگشت خون از دریچه باعث میشود دهلیز و بطن چپ بهتدریج بزرگ شوند. سگ ممکن است در ظاهر کاملاً طبیعی باشد، اما قلب او برای جبران مشکل، تحت فشار بیشتری کار میکند.
تشخیص دقیق B2 فقط با شنیدن سوفل امکانپذیر نیست و معمولاً به اندازهگیریهای اکوکاردیوگرافی و گاهی رادیوگرافی نیاز دارد. در سگهای مبتلا به بیماری دریچه میترال که معیارهای واقعی B2 را دارند، ممکن است درمان دارویی برای بهتأخیرانداختن شروع نارسایی قلبی توصیه شود.
در گربهها
در گربهها، مرحله B2 معمولاً به این معناست که کاردیومیوپاتی وجود دارد و تغییراتی مانند بزرگشدن دهلیز چپ یا عوامل دیگری دیده میشود که خطر نارسایی قلبی یا تشکیل لخته را افزایش میدهند.
نکته مهم این است که همه گربههای B2 به یک دارو نیاز ندارند. تصمیمگیری درباره دارو، به اندازه دهلیز چپ، جریان خون داخل قلب، وجود لخته در اکو، ضربان قلب و سایر یافتهها بستگی دارد.
به زبان ساده:
B1 یعنی بیماری قلبی وجود دارد، ولی قلب هنوز بزرگ نشده است.
B2 یعنی بیماری وجود دارد و قلب یا یکی از حفرههای آن بهطور مهم بزرگ شده است، اما هنوز نارسایی قلبی بروز نکرده است.
مرحله C؛ حیوان دچار نارسایی قلبی شده یا قبلاً آن را تجربه کرده است
مرحله C زمانی است که بیماری قلبی دیگر فقط یک یافته در معاینه یا اکو نیست و باعث ایجاد علائم بالینی شده است.
در این مرحله ممکن است مایع در ریهها یا فضای اطراف ریه جمع شود. این وضعیت را نارسایی احتقانی قلب مینامند.
علائم ممکن است شامل موارد زیر باشند:
-
افزایش تعداد تنفس هنگام خواب یا استراحت
-
سخت یا سریع نفسکشیدن
-
بیقراری هنگام خواب
-
کاهش توان فعالیت
-
ضعف یا بیحالی
-
کاهش اشتها
-
غشکردن در بعضی بیماران
-
تنفس با دهان باز، بهویژه در گربهها
-
تجمع مایع در شکم در برخی بیماریهای قلب راست
در سگها، سرفه ممکن است دیده شود، اما هر سرفهای به معنی نارسایی قلبی نیست. بیماریهای تنفسی نیز میتوانند سبب سرفه شوند.
در گربهها، سرفه علامت رایج نارسایی قلبی نیست. گربه مبتلا بیشتر با افزایش تعداد تنفس، تنگی نفس، بیحالی، تنفس با دهان باز یا گاهی فلج ناگهانی و دردناک پاهای عقب بر اثر لخته مراجعه میکند.
مرحله C شامل حیوانی است که اکنون نارسایی قلبی دارد یا قبلاً به دلیل نارسایی قلبی درمان شده است. بنابراین حتی اگر حیوان با دارو کاملاً طبیعی به نظر برسد، پس از یک بار ابتلا به نارسایی قلبی، دوباره به مرحله B بازنمیگردد و همچنان در مرحله C محسوب میشود.
در این مرحله معمولاً درمان طولانیمدت و پیگیری منظم لازم است. نوع داروها به گونه حیوان، نوع بیماری قلبی، وضعیت کلیهها، فشار خون و وجود آریتمی یا لخته بستگی دارد.
مرحله D؛ نارسایی قلبی پیشرفته و مقاوم به درمان
مرحله D شدیدترین مرحله بیماری است. در این وضعیت، حیوان علائم نارسایی قلبی دارد و درمانهای معمول دیگر برای کنترل مناسب بیماری کافی نیستند.
برای مثال:
-
با وجود مصرف دارو، مایع دوباره در ریهها یا اطراف ریه جمع میشود.
-
برای کنترل علائم، دوزهای بالاتر یا ترکیب داروهای بیشتری لازم است.
-
حیوان چندین بار به علت تنگی نفس بستری میشود.
-
بیماری قلبی با مشکلاتی مانند افت فشار خون، اختلال کلیه یا آریتمی همراه شده است.
-
فاصله زمانی میان دورههای بدحالشدن کوتاهتر میشود.
مرحله D به معنای آن نیست که هیچ کاری نمیتوان انجام داد. در بسیاری از
زمان انتشار: چهارشنبه 31 تير 1405 (18 روز قبل)
تعداد بازدید: ۶۴
Copyright © 2010 Apycom jQuery Menus
