با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
انصراف
روش های برتر درمان آرتروز در سگهای سالمند
بر اساس مرور علمی منتشرشده در 2025
آرتروز (Osteoarthritis یا OA) یکی از شایعترین بیماریهای سگهای سالمند است که با تخریب تدریجی غضروف، التهاب مفصل و تغییرات استخوانی همراه است. نتیجه این تغییرات، درد، خشکی مفاصل، کاهش تحرک و افت کیفیت زندگی است. قبل از شروع درمان، باید سایر علل لنگش مانند بیماریهای عصبی، تومورها یا بیماریهای ایمنی رد شوند.
۱. مدیریت وزن؛ مهمترین بخش درمان
کنترل وزن مؤثرترین اقدام در مدیریت آرتروز است. حفظ وزن ایدهآل میتواند:
- فشار وارد بر مفاصل را کاهش دهد.
- تحرک را بهبود بخشد.
- پیشرفت بیماریهای مزمن را به تأخیر بیندازد.
- بهطور متوسط حدود ۱٫۸ سال به طول عمر سگ اضافه کند.
در سگهای دارای اضافهوزن، حتی کاهش وزن متوسط میتواند به بهبود قابلتوجه حرکت و کاهش درد منجر شود.
۲. کنترل درد
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) همچنان مؤثرترین درمان دارویی برای درد ناشی از آرتروز محسوب میشوند. پیش از شروع درمان، انجام آزمایش خون و ارزیابی عملکرد کبد و کلیه توصیه میشود.
در سگهایی که NSAIDs را تحمل نمیکنند، گزینههایی مانند:
- گراپیپرانت (Grapiprant)
- گاباپنتین (Gabapentin)
- پرهگابالین (Pregabalin)
- آمانتادین (Amantadine)
میتوانند بهعنوان درمان کمکی یا جایگزین مورد استفاده قرار گیرند.
همچنین بدینوتمب (Bedinvetmab؛ Librela®)، یک آنتیبادی مونوکلونال ضد فاکتور رشد عصبی، بهصورت تزریق ماهانه زیرجلدی برای کنترل درد آرتروز سگها تأیید شده و در مطالعات، باعث کاهش درد و بهبود لنگش شده است.
۳. مکملهای مفصلی
از میان مکملهای موجود، اسیدهای چرب امگا-۳ (EPA و DHA) بیشترین شواهد علمی را در کاهش التهاب و درد مفاصل دارند.
برخی شواهد نیز از استفاده از:
- کلاژن نوع II غیر دناتوره (UC-II)
- کانابیدیول (CBD)
حمایت میکنند، هرچند اثر آنها کمتر از امگا-۳ است.
در مقابل، مطالعات نشان دادهاند که گلوکزامین و کندرویتین تأثیر بالینی قابلتوجهی ندارند و بهطور روتین توصیه نمیشوند.
۴. بازتوانی و فیزیوتراپی
فیزیوتراپی و بازتوانی نقش مهمی در مدیریت آرتروز دارند و میتوانند:
- درد را کاهش دهند.
- قدرت عضلانی را افزایش دهند.
- دامنه حرکت مفاصل را بهبود بخشند.
- تحرک و کیفیت زندگی را ارتقا دهند.
برنامههای بازتوانی ممکن است شامل تمرینات اختصاصی، تکنیکهای دستی و استفاده از تردمیل آبی باشد.
۵. ارجاع به متخصص
در برخی بیماران، ارجاع به متخصص ارتوپدی یا طب ورزشی میتواند گزینههای پیشرفتهتری را فراهم کند، از جمله:
- آرتروسکوپی تشخیصی
- تزریقات داخل مفصلی
- شاکویو تراپی
- مداخلات جراحی در موارد منتخب
آرتروز در سگهای سالمند یک بیماری مزمن و پیشرونده است و معمولاً با یک روش درمانی بهتنهایی کنترل نمیشود. بهترین نتایج زمانی حاصل میشود که مدیریت وزن، کنترل درد، مکملهای مناسب و برنامه بازتوانی بهصورت همزمان و متناسب با شرایط هر بیمار به کار گرفته شوند. هدف نهایی درمان، کاهش درد، حفظ تحرک و بهبود کیفیت زندگی سگ سالمند است.
زمان انتشار: دوشنبه 01 تير 1405 (5 روز قبل)
تعداد بازدید: ۱۵

