با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
انصراف
برنامه صحیح درمان ضدانگلی سگ و گربه
یکی از مهمترین اقدامات برای حفظ سلامت سگ، گربه و حتی اعضای خانواده، کنترل منظم انگلهای داخلی است.
تولهسگها، بچهگربهها، حیوانات باردار و شیرده بیش از سایر حیوانات در معرض آلودگی به انگلهای رودهای قرار دارند و در صورت آلوده بودن، میتوانند مقدار زیادی تخم انگل را در محیط دفع کرده و سلامت سایر حیوانات و حتی انسان را به خطر بیندازند.
چرا درمان مادر اهمیت دارد؟
در سگها، انتقال برخی انگلها مانند کرم آسکاریس و کرمهای قلابدار از طریق جفت یا شیر مادر به تولهها بهخوبی ثابت شده است.
به همین دلیل، درمان مناسب مادر قبل از زایمان یا در دوران شیردهی، نقش مهمی در کاهش آلودگی تولهها دارد.
نوع دارو و زمان درمان باید توسط دامپزشک و با توجه به وضعیت مادر انتخاب شود، زیرا همه داروهای ضدانگل در دوران بارداری قابل استفاده نیستند.
برنامه ضدانگلی تولهسگ
اگر مادر قبل از زایمان تحت درمان مناسب قرار نگرفته باشد یا سابقه درمان مشخص نباشد، درمان ضدانگلی تولهها باید هرچه زودتر آغاز شود.
در مناطقی مانند ایران که آلودگی به آسکاریس و کرمهای قلابدار شایع است، معمولاً توصیه میشود:
-
اولین درمان در ۲ هفتگی
-
سپس در ۴، ۶ و ۸ هفتگی
-
بعد از آن هر ماه تا ۶ ماهگی
در صورت حضور مادر، بهتر است او نیز همزمان با تولهها تحت درمان قرار گیرد.
برنامه ضدانگلی بچهگربه
برخلاف سگ، انتقال آسکاریس از طریق جفت در گربه ثابت نشده است.
به همین دلیل، درمان ضدانگلی بچهگربه معمولاً از ۳ هفتگی آغاز میشود و در سنین:
-
۳ هفته
-
۵ هفته
-
۷ هفته
-
۹ هفته
تکرار میشود.
پس از آن نیز درمان ماهانه تا ۶ ماهگی توصیه میشود.
اگر مادر حضور دارد، بهتر است همزمان با بچهگربهها درمان شود.
حیوانات بالغ
سگها و گربههای بالغ نیز ممکن است بدون داشتن هیچ علامتی به انگلهای رودهای آلوده باشند و تخم انگل را در محیط دفع کنند.
برنامه ضدانگلی در حیوانات بالغ باید بر اساس:
-
سبک زندگی
-
دسترسی به فضای بیرون
-
شکار کردن
-
تماس با حیوانات دیگر
-
و نتایج آزمایش مدفوع
توسط دامپزشک تنظیم شود.
حیواناتی که به فضای بیرون از منزل دسترسی دارند یا از گوشت خام تغذیه میکنند، معمولاً به برنامه ضدانگلی منظمتری نیاز دارند.
آزمایش مدفوع
حتی در حیواناتی که بهطور مرتب داروی ضدانگل دریافت میکنند، انجام آزمایش مدفوع اهمیت زیادی دارد.
توصیه میشود:
-
در حیوانات زیر یک سال، ۲ تا ۴ بار در سال
-
و در حیوانات بالغ، حداقل سالانه یک بار (و در حیوانات پرخطر بیشتر)
آزمایش مدفوع انجام شود.
داروهای ضدانگل
امروزه داروهای بسیار متنوع و ایمنی برای درمان انگلهای رودهای وجود دارد.
انتخاب دارو به نوع انگل، سن، وزن، وضعیت سلامت و شرایط هر حیوان بستگی دارد.
از داروهای رایج میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
-
پیرانتل پاموات (مؤثر بر آسکاریس و کرمهای قلابدار)
-
فنبندازول (طیف اثر وسیع و قابل استفاده در بسیاری از موارد)
-
پرازیکوانتل (مؤثر بر کرمهای نواری)
نوع دارو، مقدار مصرف و زمان تکرار آن باید توسط دامپزشک تعیین شود.
یک باور اشتباه
متأسفانه هنوز بعضی افراد، تزریق ایورمکتین را به اشتباه «واکسن ضدانگل» مینامند.
در حالی که ایورمکتین واکسن نیست.
علاوه بر این، فرآوردههای تزریقی ایورمکتین که برای گاو و گوسفند تولید شدهاند، در شرایط عادی نباید برای سگ و گربه استفاده شوند.
این دارو در برخی نژادهای سگ (مانند کولی، شتلند شیپداگ، استرالیان شپرد و نژادهای دارای جهش ژن MDR1) میتواند باعث مسمومیت شدید، علائم عصبی و حتی مرگ شود.
جمعبندی
درمان منظم انگلهای داخلی، علاوه بر حفظ سلامت سگ و گربه، نقش مهمی در کاهش انتقال انگلها به محیط و انسان دارد.
به همین دلیل، برنامه ضدانگلی باید برای هر حیوان بهصورت اختصاصی و بر اساس سن، شرایط زندگی، خطر آلودگی و نظر دامپزشک تنظیم شود.
تهیه و تنظیم:
دکتر امیررضا عامری نایینی
متخصص بیماریهای داخلی دامهای کوچک
متخصص بیماریهای داخلی دامهای کوچک
زمان انتشار: سه شنبه 08 شهريور 1390 (15 سال قبل)
تعداد بازدید: ۷۵۳۴۶
